خطرات دریای سرخ همچنان در حال گسترش است: حوثی ها ادعا می کنند که دوباره به نفتکش های سعودی حمله کرده اند و عبور آبراه های کلیدی محدود شده است.
وضعیت ایمنی کشتیرانی در دریای سرخ بار دیگر توجهات را به خود جلب کرده است. در 28 ژوئیه به وقت محلی، شورشیان حوثی در یمن بیانیه ای صادر کردند و مدعی شدند که در همان روز یک عملیات نظامی علیه یک نفتکش{2}}با پرچم عربستان سعودی به نام "NCC GHAZAL" انجام داده اند. دلیل آن این بود که نفتکش «محاصره دریایی» را که قبلا علیه کشتیرانی عربستان صادر کرده بودند، نقض کرده بود. طرف حوثی اعلام کرد که در این عملیات از چندین موشک بالستیک استفاده شده است که نفتکش را مجبور به تغییر مسیر و بازگشت کرده است.
به گفته حوثی ها، از زمان اعلام محاصره دریایی بنادر عربستان در 20 ژوئیه، این چهارمین نفتکش متصل{0}} سعودی است که مورد حمله قرار می گیرد.

با این حال، اطلاعات مربوطه هنوز به طور مستقل توسط همه طرف ها تایید نشده است. دفتر عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) در همان زمان گزارش داد که زمانی که یک نفتکش که هویت آن فاش نشده است، در نزدیکی جیزان عربستان سعودی در حال حرکت بود، خدمه صدای انفجار را شنیدند، اما کشتی و پرسنل هر دو سالم بودند و هیچ آلودگی مشاهده نشد. UKMTO ارتباط این حادثه با NCC GHAZAL را تأیید نکرد و هویت مهاجم را نیز تأیید نکرد.
اگرچه جزئیات این حادثه هنوز نیاز به بررسی بیشتر دارد، اما تمرکز بازار از یک حادثه امنیتی واحد به تغییرات در وضعیت کلی ترافیک مسیر دریای سرخ تغییر کرده است.
ترافیک کشتی ها در تنگه مندب کاهش قابل توجهی داشته است و فشار کشتی ها در دریای سرخ را تشدید کرده است
بر اساس داده های تحقیقات کلارکسونز، از 25 تا 26 ژوئیه، روزانه به طور متوسط تنها حدود 31 کشتی از طریق تنگه باب المندب وارد دریای سرخ شده و از آن خارج می شوند. از نظر تناژ، این سطح تقریباً 50 درصد کمتر از میانگین پایین تر در سه ماهه دوم سال 2026 است.
تاثیر بر نفتکش های بزرگ حتی بیشتر است. استیو گوردون، رئیس تحقیقات جهانی در تحقیقات کلارکسونز، گفت که در هفته گذشته، به طور متوسط هر روز حدود یک کشتی حامل نفت بسیار بزرگ (VLCC) از تنگه هرمز عبور می کرد، در حالی که در سه ماهه دوم، روزانه سه کشتی حامل نفت خام بود.
داده ها نشان می دهد که پس از اقدامات حوثی ها علیه کشتیرانی سعودی، خطرات موجود در دریای سرخ به تدریج در داده های عملیات واقعی کشتی منعکس می شود. برای شرکتهای کشتیرانی جهانی که به دریای سرخ متکی هستند-مسیر سوئز، انتخاب مسیر و ترتیبات عملیاتی با عدم قطعیتهای جدیدی روبرو هستند.
حجم جریان در تنگه هرمز کم است و بر حمل و نقل انرژی در خاورمیانه فشار وارد می کند
در همین حال، ناوبری کشتی ها در تنگه هرمز، یکی دیگر از کریدورهای انرژی مهم جهانی، نیز تحت تأثیر قرار گرفته است.
بر اساس تحقیقات کلارکسونز، در طول آخر هفته 25 تا 26 ژوئیه، به طور متوسط حدود 13 کشتی در هر روز از تنگه هرمز عبور می کردند که نشان دهنده کاهش حدود 90 درصدی در مقایسه با سطوح قبل از درگیری است. از نظر تناژ، کاهش بیش از 95 درصد است.
در هفته گذشته، تنها شش VLCC از این تنگه عبور کرده اند که کاهش قابل توجهی نسبت به سطح نرمال داشته است. اخیراً حجم حمل و نقل روزانه نفت خام از خلیج فارس حدود 1 میلیون بشکه بوده است که بسیار کمتر از سطح حدود 10 میلیون بشکه در روز در اوایل ژوئیه و سطح قبل از مناقشه حدود 15 میلیون بشکه در روز بوده است.
با کاهش ظرفیت ترافیکی دو خط اصلی کشتیرانی، عدم اطمینان در مورد حمل و نقل انرژی بیشتر شده است.
هزینه تانکرها به دلیل خطر انحرافات افزایش یافته است و نرخ باربری بازار شروع به منعکس کننده این موضوع کرده است.
اگر مقداری نفت خام عربستان را نتوان از مسیر اصلی خود حمل کرد و نیاز به انحراف در اطراف دماغه امید خوب داشته باشد، مسافت حمل و نقل و چرخه عملیاتی هر دو به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.
بر اساس داده های کلارکسون، حجم صادرات نفت خام از بندر ینبع عربستان سعودی در هفته گذشته تقریباً 3.8 میلیون بشکه در روز بوده است. اگر محموله مربوطه نیاز به دور زدن دماغه امید خوب داشته باشد، برخی از مسافت های سفر ممکن است نزدیک به دو برابر مسیر اصلی باشد.
برای بازار تانکر، فواصل سفر طولانی به معنی کاهش بازده گردش کشتی است که نیاز به ظرفیت حمل و نقل بیشتر برای حفظ مقیاس اصلی حمل و نقل دارد. در حال حاضر نشانه هایی از افزایش نرخ کرایه در بازار مشاهده می شود:
درآمد روزانه VLCCها تقریباً 13% افزایش یافت و به حدود 145000 دلار در روز رسید.
درآمد نقدی VLGC تقریباً 24 درصد افزایش یافت و به حدود 172000 دلار در روز رسید.
خطرات امنیتی در دریای سرخ و خاورمیانه به تدریج از طریق افزایش فواصل سفر، استفاده از ظرفیت و کاهش بازده عملیاتی به بازار نفتکشها منتقل میشود.

خطرات دریای سرخ از حوادث امنیتی به چالشهای عملیاتی بلندمدت- تغییر میکند
در دو سال گذشته، بحران دریای سرخ عمدتاً بر حمل و نقل کانتینری تأثیر گذاشته است و کشتیهای زیادی تصمیم گرفتند دماغه امید خوب را دور بزنند. با این حال، تشدید خطرات فعلی که کشتیرانی عربستان سعودی را هدف قرار می دهد، مشکلات بازار را تشدید کرده است.
شرکت های حمل و نقل باید نه تنها مسائل ایمنی کشتی را در نظر بگیرند، بلکه باید به ادامه مسیر، تنظیم مسیر، نحوه تحمل هزینه های انحرافی و نحوه تغییر سوخت، بیمه و هزینه های اضافی نیز توجه کنند.
برای شرکت های لجستیک بین المللی و شرکت های صادراتی، جنبه های زیر باید در آینده مورد توجه قرار گیرند:
اول اینکه آیا حجم تردد کشتی ها در تنگه باب المندب همچنان رو به کاهش است؟
دوم، اینکه آیا شرکت کشتیرانی ترتیبات انحراف را بیشتر تمدید خواهد کرد یا خیر.
سوم، اینکه آیا خطرات ایمنی همچنان باعث افزایش نرخ حمل و نقل، حق بیمه خطر جنگ و هزینه های اضافی مرتبط می شود یا خیر.
در حال حاضر، آخرین حمله ای که حوثی ها مسئولیت آن را بر عهده گرفته اند، ابهامات جدیدی را به کشتیرانی دریای سرخ اضافه کرده است. در همین حال، کاهش مداوم ترافیک کشتی ها در تنگه باب المندب و تنگه هرمز نشان می دهد که خطرات در آبراه های کلیدی خاورمیانه به تدریج بر عملکرد شبکه جهانی کشتیرانی از منظر امنیتی تأثیر می گذارد.
برای حمل و نقل کالا و شرکت های تجارت خارجی، آنچه در آینده نیاز به ارزیابی مجدد دارد نه تنها انتخاب مسیرهای حمل و نقل، بلکه ثبات برنامه های حمل و نقل، چرخه های حمل و نقل، تغییرات هزینه و مدیریت ریسک زنجیره تامین است.




