از نظر گیاه شناسی، آنها شباهت های مشترکی دارند: هر دو به عنوان مواد خام به برگ های جوان تازه چیده شده تکیه می کنند، مراحل پردازش مانند تثبیت یا تخمیر را پشت سر می گذارند و کیفیت آنها به شدت به محیط های کشت ترور و کوهستان وابسته است. اما سرنوشت آنها در مورد مواد فعال اصلی کاملاً متفاوت است. تنباکو نیکوتین تولید می کند، یک ماده شیمیایی بسیار اعتیاد آور که فقط تحریک زودگذر را ایجاد می کند.چایحاوی کافئین و L{0}}تیانین است: کافئین به آرامی سیستم عصبی مرکزی را فعال میکند، در حالی که L{1}}تیانین ذهن را آرام میکند و حالت منحصر به فرد "آرامش هوشیار" را ایجاد میکند.
در نمادگرایی فرهنگی، تنباکو مخفف تنهایی است. مردم برای تسکین مالیخولیا سیگار می کشند، اما برگ در لحظه سوختن مصرف می شود و از بین می رود. چای نشان دهنده ارتباط و شادی مشترک است.چایمراکز مزه در شرکت و طعم شیرین ماندگار. هر دم کرده سرزندگی برگ را احیا می کند.
اساسی ترین تمایز در تأثیرات سلامتی نهفته است. تنباکوی سوخته قطران و بیش از 70 ماده سرطان زا آزاد می کند و چیزی جز آسیب برای بدن انسان ندارد. چای، سرشار از پلی فنول های چای، به طور گسترده ای به عنوان یک نوشیدنی سالم شناخته شده است.
استانداردهای طعم آنها نیز متضاد قطبی است. هدف سیگارها یک روکش تمیز و صاف - طرحی است که صرفاً برای به حداقل رساندن آسیب است. چای طیف پیچیده ای از نت های تلخ، قابض، تازه و شیرین را دنبال می کند که طعم های لایه ای و متنوع را در بر می گیرد.
یک برگ فقط برای سوختن و محو شدن زندگی می کند. دیگری رشد می کند تا زندگی را تغذیه کند. آنها که ریشه در همان طعم تلخ لطیف دارند، دو فلسفه متضاد وجود انسان را به تصویر می کشند: تنباکو بی حسی لحظه ای ایجاد می کند، در حالی که چای سلامتی پایدار را فراهم می کند.
اگر اهل نوشیدن چای هستید، به خاطر داشته باشید که ترکیب الکل، تنباکو و چای به بدن شما فشار می آورد. اگر به دنبال یک سبک زندگی سالم تر هستید، سیگار سوزان خود را با یک فنجان سیگار جایگزین کنیدچای. 🍵
