از آنجایی که چین دارای تنوع بسیار غنی از انواع چای است، طبقه بندی ساده نمی تواند ماهیت سیستماتیک فرآوری چای و کیفیت چای را منعکس کند. در میان روشهای مختلف طبقهبندی، «شش طبقهبندی عمده چای» که بهطور سیستماتیک توسط متخصصان معروف چای کشورم در کتاب «چایسازی» بر اساس کیفیت چای و روشهای تهیه آن پیشنهاد شده است، بهطور گستردهای شناخته شده و کاربرد دارد. این روش عمدتاً بر اساس تفاوت در تکنولوژی و کیفیت تولید است، به ویژه با توجه به درجه تخمیر از کم عمق تا عمیق در تولید چای های مختلف، چای های مختلف به شش دسته اصلی و چای های فرآوری شده طبقه بندی می شوند. شش چای اصلی عبارتند از: چای سبز (چای تخمیر نشده)، چای زرد (چای کمی تخمیر شده)، چای سفید (چای کمی تخمیر شده)، چای اولانگ (چای نیمه-تخمیری)، چای سیاه (چای کاملاً تخمیری) و چای سیاه (چای پس از-چای تخمیر شده، و غیره.
چین چای سبز زیادی به کشورهای آفریقایی می فروشد، چای چونمی، چای باروتی و چای کیسه ای که همگی نوشیدنی های بسیار سالمی هستند.
