در کشورهای عمده واردکننده چای سبز آفریقای شمالی، سبز بودن مشروب چای اولین بررسی کیفیت قابل مشاهده در طول دم کردن و ارزیابی اولیه است. این ترجیح زیبایی شناختی برای سبز به طور مستقیم درجه یک دسته چای و موفقیت یا شکست یک سفارش را تعیین می کند. واقعیت بازار استانداردهای مشروب سبز برای چای باروت انبوه و چای چونمی که به بازارهای اصلی مانند مراکش فروخته می‌شود، "سبز بودن" مشروب مستقیماً به سفارش‌ها مرتبط است-واردکنندگان قیمت‌ها را کاهش می‌دهند یا حتی کل دسته را رد می‌کنند اگر رنگ مشروب با استاندارد مطابقت نداشته باشد. مبانی شیمیایی و ضمانت فنی چای سبز "سبز بودن" مشروب چای سبز در درجه اول به حفظ کلروفیل و مشتقات آن بستگی دارد. تثبیت اولیه (یا "کشتن-سبز") فرآیند اصلی تعیین رنگ مشروب است-درجه حرارت بالا به سرعت فعالیت آنزیم را غیرفعال می‌کند، از تخریب کلروفیل جلوگیری می‌کند و پایه‌ای را برای "سه سبزه" (ظاهر سبز، پایه مشروب سبز و سبز) ایجاد می‌کند. مطالعات نشان می دهد که تثبیت بخار به دلیل نفوذ قوی و زمان تثبیت کوتاه آن، باعث آسیب کمتر کلروفیل می شود که منجر به ایجاد مشروب و پایه برگ سبزتر می شود. در حالی که تثبیت طبل سنتی، اگر به درستی اجرا نشود، به راحتی می تواند به رنگ مشروب تیره تر منجر شود. از لحاظ تاریخی، ژجیانگ بسیاری از دسته‌های چای صادراتی نامرغوب را بررسی کرده و با آنها برخورد کرده است. چای باروتی، به ویژه، عموماً از ظاهری کدر و رنگ مشروب مایل به قرمز- تیره رنج می برد. برخی از شرکت‌ها حتی با افزودن رنگدانه‌ها برای فریب مصرف‌کنندگان، رنگ را به‌طور مصنوعی تقویت کردند. پس از بررسی دقیق این بی‌نظمی‌ها، شرکت‌های قانونی چای تاکید بیشتری بر حفظ طبیعی رنگ مشروب از طریق تثبیت استاندارد و ذخیره‌سازی مناسب، به جای متوسل شدن به روش‌های فرصت‌طلبانه داشتند. در میز داوری تاجران چای شمال آفریقا، سبز بودن مشروب چای یک اولویت زیبایی شناختی نیست، بلکه یک خط سخت برای عبور با کیفیت است - پشت آن محافظت دقیق از کلروفیل توسط فرآیند پژمردگی است، و همچنین "گذر رنگ"" برای اینکه آیا سفارش هایی به ارزش میلیون ها دلار می توانند به راحتی از گمرک عبور کنند یا خیر."
