صادقانه بگویم، هیچ استاندارد اجباری ملی وجود ندارد.
به همین دلیل است که عبارت "چای سبز کوهستانی" را می توان بر روی هر چای کیسه ای چاپ کرد و هیچ کس آن را بررسی نمی کند و اهمیتی نمی دهد.
با این حال، یک تعریف متعارف در صنعت چای وجود دارد:
چایی که در ارتفاع بیش از 600 متر رشد می کند را می توان چای کوه مرتفع نامید. مناطق بالای 1000 متر به عنوان مناطق ممتاز تولید چای کوهی مرتفع شناخته می شوند.
این استاندارد به طور خودسرانه توسط هیچ موسسه ای تنظیم نشده است، بلکه نشان دهنده توافقی است که طی دهه ها توسط کشاورزان چای، بازرگانان چای و محققان علم چای انباشته شده است. منطق زیربنایی به شرح زیر است: فراتر از 600 متر، تأثیر آب و هوای کوهستان بر کیفیت چای قابل توجه می شود. بیش از 1000 متر، این ضربه پایدارتر و برجسته تر می شود.
فواید ارتفاع زیاد برای برگ چای چیست؟
چهار کلمه: کند، خنک، مه آلود، تفاوت.
کندی: به دلیل ارتفاع زیاد و دمای پایین، برگ های چای به کندی رشد می کنند. هر چه برگها کندتر رشد می کنند، مواد داخلی به طور کامل انباشته می شوند - به همین دلیل است که چای کوهستانی مزه ای غنی و چند لایه دارد، نه اینکه طعم آن در یک جرعه از بین برود.
خنک: درجه حرارت پایین است، بنابراین تعداد حشرات کمتر است. مسئله این نیست که ما نمی خواهیم از سموم دفع آفات استفاده کنیم، فقط نیازی به این کار نداریم. باغ چای ما در حدود 1000 متری قرار دارد و در ماه های ژوئن و ژوئیه هنوز هنگام بالا رفتن از کوه باید ژاکت بپوشیم. صبح هوا سرد است، حدود 20 درجه سانتیگراد. در این دما، بیشتر آفات درخت چای نمی توانند برای مدت طولانی زنده بمانند. چمن های باغ به صورت دستی هول می شوند و شاخه ها به صورت دستی هرس می شوند. چیزی به نام آفت کش وجود ندارد.
مه: در کوه ها ابر و مه زیاد است و رطوبت هوا زیاد است. درختان چای در تمام طول روز در مه غوطه ور هستند. مه نور خورشید را پراکنده میکند و نور مستقیم قوی را به نور منتشر نرم تبدیل میکند که باعث میشود فتوسنتز برگهای چای یکنواختتر شود و کلروفیل و آمینو اسیدها کمی بیشتر هستند. این یکی از منابع رایحه چای کوه مرتفع است. در محل ما، مه بیشتر در فصل بهار است و اغلب یک فصل بارانی نیز وجود دارد. گاهی وقتی مردم در باغ چای می ایستند و مه زیر پاها و اطرافشان وجود دارد، فقط می توانند چند درخت چای را در نزدیکی دستان خود ببینند.
تفاوت: تفاوت دمای زیادی بین روز و شب وجود دارد. در طول روز، فتوسنتز قند و مواد معطر را سنتز می کند. در شب هنگام کاهش دما، این مواد به آرامی مصرف می شوند و در برگ ها جمع می شوند. هر چه اختلاف دما بیشتر باشد، عطر چای بیشتر می شود، طعم شیرین تر و طعم طولانی تری دارد. باغ های چای در ارتفاعات کم اختلاف دمایی کمی بین روز و شب دارند و در نتیجه عطر کمتری تجمع می یابد. به همین دلیل است که همین تنوع چای که در زمینهای هموار و کوههای مرتفع رشد میکند، طعم متفاوتی دارد.
