از خوردن چای تا دم کردن چای

ما می‌توانیم این تفاوت{0}}یک کاراکتر ظریف را در طول خط زمانی ردیابی کنیم تا ببینیم این تغییر چگونه آشکار شد:

• قبل از سلسله تانگ (خوردن چای): چای واقعاً به عنوان غذا مصرف می شد. در عصر Shennong آزمایش صدها گیاه، چای به عنوان پادزهر خدمت می‌کرد و برگ‌های تازه چای مستقیماً جویده می‌شد. در طول سلسله‌های کین و هان، مردم باستان برگ‌های چای را به شکل «مینگ کانگی» می‌جوشانند و هم مایع و هم برگ‌های آن را به طور کامل مصرف می‌کنند تا ذهن را تازه کنند و گرسنگی را از بین ببرند. در آن زمان، چای به عنوان غذا در نظر گرفته می‌شد که همراه با پیاز سبز، زنجبیل و پوست نارنگی خشک پخته می‌شد، مانند سوپ سبزیجات غلیظ.

• سلسله تانگ (نصف-خوردن، نصف-نوشیدن): کیک های فشرده چای غالب بودند. قبل از مصرف، کیک ها را تفت داده و به صورت پودر ریز آسیاب می کردند، سپس با آب جوش می جوشاندند تا سوپ چای درست شود. پودر چای در مایع معلق ماند و دم نوش را سفید شیری کرد. لو یو اظهار داشت که کرم کف آلود بهترین اسانس است. مردم سوپ را همراه با پودر قورت دادند. در اصل، هنوز مصرف کننده بودپودر چای،با این حال تمرکز به سمت چشیدن بافت مایع تغییر کرده بود.

• سلسله آهنگ (به ظاهر در حال نوشیدن، در واقع خوردن): تمرین تصفیه شده و ظریف چای هم زده (دیان چا). ابتدا پودر چای را به صورت خمیر درآوردند، سپس آب داغ ریخته و به شدت هم زدند تا کف غلیظ و خامه‌ای شبیه به ماچای مدرن ایجاد شود. اگرچه این عمل هنوز "چای خوردن" نامیده می شد، اما پودر چای به طور کامل در مایع حل شد، بنابراین در دسته مواد مصرف چای باقی ماند.

• سلسله مینگ (شروع واقعی "نوشیدن چای"): یک نقطه عطف تاریخی. امپراتور ژو یوانژانگ گلوله‌های چای فشرده را لغو کرد و-چای شل را ترویج کرد، که باعث ظهور روش دم کردن برگ شد. برگ های کامل چای را در آب جوش غوطه ور می کنند. مردم به جای مصرف برگ ها فقط مشروب می نوشند و مایع چای را از باقی مانده های چای جدا می کنند. از آن به بعد، آنچه ما واقعاً می نوشیم، دم کرده چای است و زبان ما دیگر با خود برگ های چای تماس پیدا نمی کند.

· عصر مدرن (انتخاب های مختلف برای سلیقه های مختلف): نوشیدن چای و قدردانی از عطر لطیف و جذابیت ماندگار آن تبدیل به جریان اصلی شده است. با این حال، سنت «چای خوردن» هرگز از بین نرفته است. دسرهای ماچا وارث آداب و رسومی هستند که از سلسله سونگ منتقل شده است. چای لی روش باستانی چای سازی از سلسله های کین و هان را حفظ کرده است. مروارید تاپیوکا و ژله نارگیل موجود در چای شیر نشانگر بازگشت به غریزه باستانی جویدن در هنگام مصرف چای است.

از خوردن چای تا نوشیدن چای، ما صرفاً تفاله های چای را صاف نمی کنیم. این یک ارتقاء از مصرف چای به عنوان چیزی برای پر کردن معده به قدردانی از آن به عنوان یک پیگیری زیبایی شناختی معنوی است. لحظه ای که مردم در سلسله مینگ پودر چای را کنار گذاشتند، چای از کارهای پیش پاافتاده روزانه سوخت، برنج، روغن و نمک کنار رفت و به قلمروی هنرهای تصفیه شده زندگی (کین، چی، شو و هوآ) ارتقا یافت. آیا امروزه ترجیح می دهید مشروب چای ترد و با طراوت را بنوشید یا مشتاق طعم غنی و ملایم خوردن ماچا هستید؟ 😊